Orde: voorrang aan patiënten die hoger ereloon betalen is ondeontologisch

Het verlenen van voorrang aan patiënten die hogere erelonen betalen is in strijd met wettelijke en deontologische beginselen. Dat zegt de Orde der artsen in een nieuw advies.

Zoals Artsenkrant al berichtte, was het Kamerlid Jean-François Gatelier (Les Engagés) die bij de Orde aankaartte dat  patiënten bij bepaalde specialisten sneller een afspraak kunnen krijgen als ze een supplement betalen, ook al is hun medische situatie geen noodgeval.

Het advies van de Orde is duidelijk: "het verlenen van voorrang aan patiënten die hogere erelonen betalen in strijd is met verschillende wettelijke en deontologische beginselen." Het prioriteren van patiënten in de zorg is volgens de Orde uitsluitend gerechtvaardigd op grond van medische noodzaak, met name op basis van de urgentie of de ernst van de pathologie.

Dat doet geen afbreuk aan de vrijheid van de arts om, binnen de geldende wettelijke en deontologische grenzen, hogere erelonen aan te rekenen aan patiënten met "bijzondere eisen", die strikt moeten worden geïnterpreteerd overeenkomstig het nationaal akkoord artsen-ziekenfondsen.

Argumentatie

De Orde haalt als uitgangspunt aan dat artsen vrij het bedrag van hun erelonen vaststellen, behoudens beperkingen die voortvloeien uit wetgeving, statutaire bepalingen of overeenkomsten, en onder toezicht van de Orde en de rechtbanken.

De arts heeft dus geen onbeperkte vrijheid bij het vaststellen van zijn ereloon.

Van de arts wordt verwacht dat hij hier, binnen zijn mogelijkheden, bijdraagt aan de beschikbaarheid en de toegankelijkheid van de gezondheidszorg.

Het verlenen van versnelde toegang tot zorg tegen betaling van hogere erelonen leidt tot de ontwikkeling van een gezondheidszorgsysteem met twee snelheden, waarbij een onderscheid ontstaat tussen patiënten op basis van hun financiële draagkracht.

Gelet op de reeds bestaande schaarste in de zorg bestaat het risico dat een dergelijke praktijk de toegang tot zorg voor patiënten met beperkte financiële middelen verder inperkt.

Het verlenen van versnelde toegang tot zorg tegen betaling van hogere erelonen heeft tot gevolg dat patiënten met beperkte middelen langere wachttijden ondervinden, wat een schending inhoudt van het recht op kwaliteitsvolle dienstverstrekking en leidt tot discriminatie op basis van socio-economische criteria.

De Orde wijst ook op het wettelijk verbod op het aanrekenen van ambulante ereloonsupplementen aan patiënten die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming, waardoor zij in een dergelijk systeem per definitie worden uitgesloten van elke versnelde toegang tot zorg.