Herziening tuchtrecht in Nederland: enkel corrigerend, niet langer lerend

De Nederlandse minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport W.R.C. Sterk stelt voor het medisch tuchtrecht te beperken tot het corrigeren van herhaaldelijke fouten of ernstig tekortschieten.

Op 7 oktober 2026 maakte de Nederlandse minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport W.R.C. Sterk in een brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer bekend dat het medisch tuchtrecht moet worden herzien.

Aanleiding voor deze herziening zijn signalen vanuit de praktijk en een wetsevaluatie in 2025 waaruit volgt dat een tuchtprocedure door beroepsbeoefenaren als zeer belastend wordt ervaren en vaak lang duurt.

De minister stelt daarom voor een nieuwe koers te varen en het tuchtrecht te beperken tot het corrigeren van herhaaldelijke fouten of ernstig tekortschieten.

Corrigerende en lerende functie

De minister ziet twee mogelijke toekomstscenario’s voor het medisch tuchtrecht.

Het eerste scenario ziet op het voortzetten van de huidige koers, namelijk het verbeteren van zowel de corrigerende als de lerende werking van het tuchtrecht.

Bij het tweede scenario gaat het om een nieuwe koers waarbij de lerende werking als functie van het tuchtrecht wordt losgelaten en het voornamelijk nog een corrigerende werking heeft. Het initiatief voor het leren van fouten en kwaliteitsbevordering wordt in dit scenario bij zorgpraktijken en instellingen zelf gelegd.

Keuze voor corrigerende functie

Gezien de signalen die haar bereiken over het tuchtrecht en de opgehaalde standpunten bij partijen vindt de minister het belangrijk om in te zetten op een nieuwe koers met betrekking tot het tuchtrecht. Dit sluit ook aan bij het uitgangspunt om van passende zorg de norm te maken en eraan bij te dragen dat professionals de goede zorg kunnen leveren die past. Zij vindt het belangrijk dat het tuchtrecht het functioneren van zorgmedewerkers niet onnodig belemmert.

Zij kiest daarom voor een koers waarbij enerzijds de functie van het tuchtrecht in het kader van patiëntveiligheid en kwaliteit overeind blijft en anderzijds zorgmedewerkers de ruimte krijgen voor professionele terughoudendheid, gezamenlijke besluitvorming en doelmatig gebruik van schaarse capaciteit.

Daarom zal zij inzetten op het tweede toekomstscenario waarbij het tuchtrecht zich richt op het corrigeren van herhaaldelijk of ernstig tekortschieten in de kwaliteit van de verleende zorg door een individuele beroepsbeoefenaar. Zij vindt ook dat het initiatief voor het leren van fouten en kwaliteitsbevordering in eerste instantie thuishoort bij zorgpraktijken en instellingen.

Wetswijziging nodig

Om dit scenario te kunnen omzetten in wetgeving is een herziening van de Wet Beroepen Individuele Gezondheidszorg van 1993 noodzakelijk.

Dit scenario is ook inspirerend voor de herziening van het medisch tuchtrecht in België. Van tuchtsancties voor fouten in het privéleven kan dan sowieso geen sprake meer zijn.