Abemaciclib opent nieuw behandelingsspoor
ASCO-CONGRES De resultaten van de SARCO41-studie werden tijdens een plenaire sessie gepresenteerd. Ze bieden nieuwe hoop voor patiënten met een gevorderd gededifferentieerd liposarcoom, een tumor, waarvoor er maar weinig systemische therapeutische opties bestaan.
Een gededifferentieerd liposarcoom (DDLPS) is een zeldzaam en agressief sarcoom van de weke delen, meestal in het abdomen of retroperitoneaal. Chirurgie is de beste behandeling. Bij circa 40% van de patiënten zal een recidief optreden. De tumor is dan moeilijk te behandelen en zal allicht niet meer genezen.
“Chemotherapie is al tientallen jaren lang de standaardbehandeling, maar het nut ervan is beperkt”, legt dr. Mark Dickson van het Memorial Sloan Kettering Cancer Center (New York, USA) uit. “DDLPS wordt veroorzaakt door een genetische afwijking, waarbij nagenoeg altijd extra kopieën van het CDK4-gen worden gevormd met een overmatige activering van het CDK4-eiwit als gevolg. De tumor komt dan ook in aanmerking voor behandeling met geneesmiddelen gericht tegen CDK4.”
Opmerkelijk doeltreffend
De SARC041-studie is een multicentrische, gerandomiseerde, dubbelblinde fase 3-studie die abemaciclib heeft vergeleken met een placebo bij 108 volwassenen met een plaatselijk gerecidiveerd en/of gemetastaseerd DDLPS.(1)
Bij de analyse op 1 maart dit jaar bedroeg de mediane progressievrije overleving (PFS) 9,7 maanden in de abemaciclibgroep en 1,5 maanden in de placebogroep, dus een HR van 0,39. Bij een explorerende analyse bedroeg de mediane PFS bij de patiënten die al meerdere behandelingen hadden gekregen, 5,3 maanden; in de groep die abemaciclib als eerstelijnstherapie had gekregen, was dat meer dan 16 maanden.
Dat is toch opvallend, wetende dat het gaat om een tumor die gewoonlijk maar tijdelijk reageert op de huidige behandelingen. Het percentage objectieve respons was weliswaar niet hoog (respectievelijk 9,3% en 0%), maar de respons was diep en hield lang aan. “Eén van de patiënten is nagenoeg in volledige remissie gegaan en die remissie houdt al bijna vier jaar aan.”
Cross-over en veiligheid
Op het ogenblik van de analyse was de mediane totale overleving nog niet bereikt in de abemaciclibgroep. In de placebogroep bedroeg die 25,45 maanden. Op dat ogenblik was meer dan de helft van de patiënten in de experimentele groep nog in leven. Dat zijn dus fraaie resultaten, zeker als je weet dat de patiënten in de placebogroep die een radiologische progressie vertoonden, mochten overschakelen op abemaciclib. 85% van de patiënten van de placebogroep heeft dan ook abemaciclib gekregen. Hun mediane PFS bedroeg 3,4 maanden en het responspercentage 4,3%. “Dat wijst erop dat toediening van abemaciclib in een vroeger stadium effectiever zou kunnen zijn dan als de behandeling pas na tumorprogressie wordt gestart”, heeft dr. Dickson eraan toegevoegd.
De bijwerkingen van abemaciclib, vooral diarree en cytopenie, zijn bekend. In de studie zijn geen nieuwe veiligheidsproblemen opgedoken. Voor Belgische oncologen is dat niet onbelangrijk. Abemaciclib wordt immers al voorgeschreven bij borstkanker, en de bijwerkingen die de patiënten dan ontwikkelen, zouden dus beter kunnen worden aangepakt.
En nu?
Zoals elke klinische studie vertoont ook de SARCO41-studie enkele zwakke punten, o.a. wat de patiëntenselectie betreft. De resultaten ervan moeten nog op langere termijn worden bevestigd. Ook doet ze vragen rijzen over de therapeutische sequentie, een eventuele neoadjuvante en/of adjuvante behandeling met abemaciclib, de werkzaamheid van abemaciclib in vergelijking met andere geneesmiddelen, de werkzaamheid van een combinatietherapie met abemaciclib, voorspellende biomarkers, resistentiemechanismen enz. Dat neemt echter niet weg “dat dit de eerste fase 3-studie is die echt positieve resultaten heeft opgeleverd bij de behandeling van DDLPS. Onze studie ondersteunt abemaciclib als nieuwe behandeling voor een gevorderd, progressief DDLPS.”
Referentie:
1. Dickson MA, et al, “SARC041: A phase 3 randomized double-blind study of abemaciclib versus placebo in patients with advanced dedifferentiated liposarcoma” in J Clin Oncol 44, 2026 (suppl 17; abstr LBA2).