Provinciale Raad West-Vlaanderen schorste twee artsen
De Provinciale Raad West-Vlaanderen van de Orde der artsen heeft twee artsen voor respectievelijk één en drie maanden geschorst: wegens het afleveren van onterechte attesten voor schoolverzuim, en wegens misbruik van vertrouwen.
Onterechte attesten voor schoolverzuim
Een schooldirecteur had tegen de arts klacht ingediend. De ouders van twee kinderen van een islamitisch gezin wensten om religieuze redenen niet dat hun kinderen deel zouden nemen aan de Geïntegreerde Werk Periode (GWP) van de school. Gedurende deze week verblijven de leerlingen buiten de school op kamp.
Om te voorkomen dat de kinderen gedurende deze week ongegrond thuis zouden blijven, had de arts een attest afgeleverd. Het attest diende ook om de familie te beschermen tegen de schorsing van de kinderbijslag. Het attest was al twee maanden op voorhand afgeleverd.
Volgens de provinciale raad waren de ziekteattesten niet in overeenstemming met FAQ 3.6. van de Nationale Raad. De provinciale raad stelde vast dat de arts ziekteattesten had opgesteld zonder dat er een medische toestand was vastgesteld die hun schoolongeschiktheid gedurende de geattesteerde periode kon rechtvaardigen.
De attesten hadden ook tot doel te vermijden dat het gezin als gevolg van de afwezigheid tijdens de GWP, gevolgen zou ondervinden met betrekking tot de kinderbijslag. De raad kwalificeerde dit als een vorm van sociale fraude.
Om deze redenen legde de provinciale raad een tuchtstraf op van één maand schorsing.
Misbruik van vertrouwen
Tegen de andere arts waren acht klachten ingediend. In de eerste weerhouden klacht werd de arts verweten voor zijn eigen financiële belangen erelonen gevraagd te hebben naargelang de begoedheid (sic) van de patiënt. Hij maakte daarbij ten onrechte gebruik van de titels ‘hoogleraar’ en ‘internist-endocrinoloog’.
De tweede weerhouden klacht hield in dat de arts tijdens de uitoefening van zijn beroep gelden van zijn patiënten had gevraagd of verkregen, die niet bedoeld waren voor een medische prestatie maar voor zijn eigen financiële noden, zonder terugbetaling of zelfs mogelijkheid tot terugbetaling.
De derde weerhouden klacht luidde dat de arts in strijd met de regels omtrent de artsenijbereidkunde medicatie uit het buitenland ingevoerd, verhandeld en verkocht had. De vierde weerhouden klacht betrof de schending van de collegialiteit door het vragen om of verkrijgen van leningen van collega-artsen voor persoonlijke financiële behoeften.
Voor deze bewezen tekortkomingen legde de provinciale raad de tuchtsanctie op van drie maanden schorsing van het recht de geneeskunde uit te oefenen.
Tuchtuitspraken verdienen openbaarheid
Beide uitspraken werden (geanonimiseerd) gepubliceerd in Oratio, het tijdschrift van de Provinciale Raad West-Vlaanderen. Artsenkrant heeft over beide schorsingen al eerder bericht op de website. Beide artikels waren in de week waarin ze verschenen het meest gelezen artikel op de site. Die belangstelling wijst erop dat artsen geïnformeerd willen worden over relevante tuchtuitspraken van hun deontologische colleges.
In het voorstel dat de Orde der artsen uitwerkte om haar werking te moderniseren, is sprake van een ‘geanonimiseerd repertorium van de belangrijkste tuchtbeslissingen dat openstaat voor het publiek’. In Nederland bestaat zo’n repertorium al voor meerdere beroepsgroepen (tuchtrecht.overheid.nl). Het valt te hopen dat België dit voorbeeld volgt.