Als oplossing voor artsentekort
Bouchez wil artsen pro deo laten werken tijdens stages
Om het artsentekort aan te pakken, wil MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez artsen aan het begin van hun loopbaan pro deo laten werken - naar het voorbeeld van advocaat-stagiairs.

Het artsentekort stond eigenlijk niet op de agenda van het debat over de ziekenfondsen, georganiseerd door de Belgische Unie van Gezondheidswerkers (BUG) met ondersteuning van onze collega's van Mediquality. Toch kwam het ter sprake toen het ging over privépraktijken en de toegang tot zorg, maar dan kort en onopvallend.
Georges-Louis Bouchez, een van de drie sprekers, bracht een gevoelig onderwerp ter sprake: hij wil jonge artsen verplichten om in gebieden met weinig artsen te werken. Tijdens de verkiezingscampagne van 2024 had de MR in haar verkiezingsprogramma al geopperd dat tekort aan artsen in landelijke gebieden zo aangepakt kon worden - zeer tot ongenoegen van DeMeFF, de Franstalige beroepsvereniging van arts-specialisten in opleiding.
Maandagavond trapte Bouchez eerst een open deur in. "We weten dat er plattelandsgebieden zijn waar geen huisarts is," vertelde hij. Volgens hem werken de bestaande stimuleringsmaatregelen niet voldoende. "Ze zijn niet toereikend. Moeten we deze stimuleringsmaatregelen verhogen? Moeten we dan een kader creëren?"
De MR-voorzitter probeerde vervolgens een vergelijking te maken met jonge advocaten in opleiding, die aan het begin van hun carrière verplicht zijn om pro deo-werk te doen: "Moeten we een vergelijkbaar model creëren voor jonge artsen? Waarom niet? Ik leg het idee op tafel..."
Blijf van mijn supplementen
Meer in het algemeen kwam de aantrekkelijkheid van het beroep ter sprake. Voor Bouchez is het debat daarover onlosmakelijk verbonden met de financiering van de gezondheidszorg, de investeringen die artsen doen en het risico dat bepaalde zorgstructuren verzwakt worden.
Hij was daarom tegen het beperken van honorariumsupplementen, omdat hij geloofde dat zo'n maatregel contraproductief zou kunnen zijn. "Als je supplementen in ziekenhuizen beperkt of afschaft, ontneem je die ziekenhuizen een deel van hun financiering", benadrukte hij.
Met betrekking tot artsen die in privéklinieken hebben geïnvesteerd, voegde hij eraan toe: "Als ze van de ene op de andere dag te horen krijgen: 'Jullie mogen geen supplementen meer aanrekenen', blijven ze met hun investering zitten. Wat zullen ze doen, voor ze naar het buitenland gaan? Ze zullen hun klinieken sluiten."
“Als jong advocaat ben je in je eerste jaren verplicht om pro deo-werk te doen. Moeten we een vergelijkbaar model creëren voor jonge artsen? Waarom niet? Ik leg het idee op tafel...”
— Georges-Louis Bouchez
Professor Lieven Annemans, hoogleraar gezondheidseconomie aan de Universiteit Gent (UGent), wees op het delicate evenwicht tussen professionele autonomie en financieel toezicht. Hij betoogde dat klinische autonomie behouden moet blijven om een door verzekeraars gedreven geneeskunde te voorkomen, zoals volgens hem in Nederland het geval is.
Deze autonomie sluit een discussie over inkomens echter niet uit. "We moeten artsen een redelijk inkomen blijven garanderen, omdat ze veel verantwoordelijkheden hebben en risico's nemen", benadrukte hij, terwijl hij tegelijkertijd oordeelde dat de huidige inkomensverschillen tussen specialismen te groot zijn.
Te weinig controle-artsen
Het debat bracht ook aan het licht dat het tekort niet beperkt is tot huisartsen of specialisten. De betere monitoring van langdurig zieken kan maar lukken als er voldoende artsen zijn. "Je zult nooit genoeg controle-artsen vinden", waarschuwde Georges-Louis Bouchez, die vreest dat met het beschikbare kader de jaarlijkse opvolging van langdurig zieken "puur een formaliteit" dreigt te worden.
Om dit probleem te omzeilen, pleitte de voorzitter van de MR voor een alternatief toezichtsmodel, meer gebaseerd op zelfregulering door artsen: een combinatie van controles tussen arrondissementen, artsenverenigingen en een sterkere rol voor de Orde der artsen. "We hebben een systeem van zelfregulering door artsen nodig", vatte hij samen.
Annemans waarschuwde dat we de behandelend artsen geen extra taken mogen opleggen zonder hen de middelen te bieden voor een echt gepersonaliseerde zorg.