Column & Opinie

In deze rubriek selecteren we voor de papieren krant enkele extracten uit columns en opiniestukken die integraal op de website gepubliceerd worden.

Sluit de achterpoortjes

Paul Callewaert

Algemeen secretaris Solidaris

Ruim een op de vijf van onze landgenoten heeft recht op Verhoogde Tegemoetkoming (VT). Het is geen goed idee om het inkomstenplafond te verlagen. Het recht op Verhoogde Tegemoetkoming is niet enkel bedoeld voor wie in armoede leeft, maar ook om wie financieel weinig marge heeft uit de armoede te houden. En dat moet zo blijven. Dit is niet alleen een instrument van armoedebestrijding, maar ook van armoedepreventie. VT beschermt mensen als ze door ziekte en oplopende gezondheidskosten in financiële problemen dreigen terecht te komen. Het is een instrument om uitgaven af te remmen en geen middel om inkomsten te genereren.

Als de regering het inkomstenplafond zou verlagen, lost ze sociale fraude niet op, maar treft ze daarmee vooral mensen die niet onder de armoedegrens leven, maar wel financieel kwetsbaar zijn. Uit onze analyses blijkt dat zo’n verlaging vooral gevolgen zou hebben voor gepensioneerden met een beperkt pensioen, mensen met een invaliditeitsuitkering, gezinnen die leven van één inkomen en eenoudergezinnen.

Van papieren naar digitale werkelijkheid

Em. prof. dr. Michel Deneyer, ondervoorzitter van de nationale raad van de Orde der artsen

Anne-Sophie Sturbois, juriste van de nationale raad van de Orde der artsen

De overgang van papier naar digitaal is onomkeerbaar en heeft de gezondheidszorg op vele punten verbeterd.

Wij verlangen niet terug naar kasten vol papieren dossiers die slechts op één plaats beschikbaar waren. Maar vooruitgang ontslaat ons niet van de vraag wat wij met die nieuwe mogelijkheden doen. Hoe meer informatie beschikbaar wordt, hoe belangrijker het wordt zorgvuldig te bepalen welke gegevens we registreren, wie ze nodig heeft en waarvoor ze worden gebruikt. Dat is niet alleen een opdracht voor informatici, gegevensbeschermingsdeskundigen of ziekenhuisbesturen. Ook de arts draagt daarin verantwoordelijkheid.

Iedere keer dat hij informatie registreert of raadpleegt, handelt hij met gegevens die behoren tot het meest persoonlijke wat een patiënt hem kan toevertrouwen. Daarom blijft achter iedere digitale registratie een eenvoudige werkelijkheid bestaan: het gegeven gaat over een mens.

Shamondavirus: knudde met de knutten

Wim Van Hooste

Preventieadviseur-arbeidsarts

In oktober 2026 werd in Frankrijk voor het eerst Shamondavirus (SHAV-Europe1) vastgesteld bij een mens. Dat werd op 22 oktober bekendgemaakt door de Franse gezondheidsdienst. De patiënt had al ernstige ziektes, kreeg een zware hersenontsteking en stierf aan multipel orgaanfalen.

Dit RNA-virus (clade SHAV-EU1 en SHAV-EU2) werd voor de eerste keer in de zomer van 2026 aangetoond bij runderen, schapen en paarden in Europa. In Nigeria werd het virus al beschreven bij runderen in de jaren ’60, later in Australië, het zuiden van Afrika en het zuiden van Japan.

Het Shamondavirus behoort tot de Orthobunyavirussen en komt vooral voorbij herkauwers, zoals runderen. Het is dus in de eerste plaats een ziekte bij dieren. Koorts, diarree en daling van de melkproductie werden gerapporteerd. Er is geen directe dier-op-dier overdracht, er is enkel verticale transmissie. Het meest waarschijnlijk komt het door de beet van een kniijt of knut, een tweevleugelige mug met bloedzuigende monddelen. De overdracht via bloed(transfusie) of via het eten van vlees, rauwe melk of rauwe kaas lijkt onwaarschijnlijk (Bonnet et al., 2026). Dit is ook het geval voor de directe overdracht van mens op mens.