Schurft in Vlaanderen lijkt na jarenlange stijging te stabiliseren
Na jaren van toenemende schurftgevallen lijkt de verspreiding van scabiës in Vlaanderen af te vlakken. Dat blijkt uit een gezamenlijke studie van Sciensano, het Instituut voor Tropische Geneeskunde (ITG) en het Departement Zorg. De onderzoekers wijzen er tegelijk op dat de aandoening een belangrijke medische, psychologische en maatschappelijke impact blijft hebben en dat de aanpak nog verschillende knelpunten kent.
Scabiës, beter bekend als schurft, is een besmettelijke huidaandoening die wordt verspreid wordt door de schurftmijt. De aandoening komt vooral voor bij jongeren en jongvolwassenen tussen 15 en 24 jaar, mannen en inwoners van stedelijke gebieden. Tussen 2011 en 2023 nam het aantal geregistreerde gevallen in Vlaanderen jaarlijks gemiddeld met ongeveer 15% toe, met een opvallende versnelling in 2020. Sinds 2023 lijkt die opwaartse trend echter af te remmen.
Psychologische klachten
Volgens het onderzoek van ITG is scabiës een complexe aandoening zowel voor patiënten als de gezondheidszorg. Patiënten ervaren niet alleen lichamelijke klachten, maar ook aanzienlijke psychologische en sociale gevolgen. Zo kan de aandoening leiden tot psychische klachten (angsten en slaapproblemen) en sociaal isolement.
De onderzoekers merken daarnaast op dat bij het in kaart brengen van de verspreiding van schurft zich verschillende obstakels bij zorgverleners en patiënten opwerpen. Zo is de diagnose soms moeilijk te stellen, zijn behandelingsrichtlijnen complex en zijn hygiënische maatregelen niet altijd duidelijk voor patiënten en zorgverleners. Het onderzoek wijst ook op verschillen in hoe snel zorgverleners scabiës vermoeden en doorverwijzen naargelang de sociale achtergrond van de patiënt.