Klimaatverandering treft kinderen met neurologische aandoeningen extra hard
Kinderen zijn extra kwetsbaar voor de gevolgen van klimaatverandering. Dat geldt in het bijzonder voor kinderen met een neurologische aandoening of ontwikkelingsstoornis, waarschuwt VUB- en UZ Brussel-onderzoeker en kinderneuroloog Tessa Wassenberg.
Wassenberg roept samen met internationale collega's op tot actie in een wetenschappelijk artikel, gepubliceerd in het European Journal of Paediatric Neurology.
De steeds vaker voorkomende extreme weersomstandigheden zoals hittegolven, overstromingen, droogte, bosbranden en stormen, zijn een risico voor de gezondheid. Indirect vergroot klimaatverandering ook de blootstelling aan lucht- en watervervuiling, toxines, allergenen en infectieziekten, en verhoogt ze het risico op voedselonzekerheid, milieuschade, migratie, conflicten en slaapverstoring.
"Voor kinderen zijn er specifieke risico's verbonden aan klimaatverandering", zegt Wassenberg, sinds januari 2026 bestuurslid van de European Paediatric Neurology Society (EPNS) en binnen dat bestuur coördinator Climate Change and Sustainability. "Zij hebben bijvoorbeeld een verminderde temperatuurregeling en zijn gevoeliger voor dehydratatie."
Kinderen in kwetsbare regio's en gezinnen met beperkte middelen worden vaak het zwaarst getroffen, terwijl die regio's doorgaans het minst hebben bijgedragen aan de uitstoot van broeikasgassen.
Specifieke risico's
Kinderen met neurologische aandoeningen kampen bovendien met specifieke risico's. "Zo kan hitte aanvallen uitlokken of verergeren bij bepaalde vormen van epilepsie. Luchtvervuiling en extreme temperaturen worden ook in verband gebracht met een toename van migraineklachten, gedragsproblemen en mogelijke effecten op de hersenontwikkeling", aldus Wassenberg.
Klimaatbestendige zorg is nodig. "Kinderen met chronische neurologische aandoeningen zijn vaak afhankelijk van continue zorg, geneesmiddelen en gespecialiseerde opvolging", zegt Wassenberg. "Daarom moeten we niet alleen nadenken over duurzaamheid, maar ook over veerkracht: hoe zorgen we ervoor dat deze kinderen de juiste zorg blijven krijgen, ook wanneer klimaatgebeurtenissen het zorgsysteem onder druk zetten?"
Bovendien is er een paradox in de gezondheidszorg, die tegelijkertijd beschermt maar ook aanzienlijk bijdraagt aan de wereldwijde CO2-uitstoot. "Zorgsystemen moeten duurzamer worden én beter voorbereid zijn op klimaatschokken", klinkt het.