Jules Bordet Instituut ontwikkelt onderzoeksmodel voor eierstokkanker
Tumorplakjes als proeftuin
Onderzoekers van het Jules Bordet Instituut in Brussel willen op levend gehouden tumorweefsel nagaan hoe eierstokkanker reageert op verschillende behandelingen. Het model moet inzicht bieden in verschillen in behandelrespons, onder meer bij immuuntherapie. Of het ook de therapiekeuze voor individuele patiënten kan sturen, moet nog worden aangetoond.
Waarom werkt een behandeling bij de ene patiënte met eierstokkanker wel en bij de andere niet? Over die vraag boog Meggy Suarez-Carmona, ULB-onderzoekster bij het Jules Bordet Instituut (H.U.B), zich. Het instituut grijpt Turkooise September, de sensibiliseringsmaand voor gynaecologische kankers, aan om het onderzoeksproject voor te stellen. De eerste experimenten zijn gepland vanaf oktober.
Immuuntherapie
Tijdens een chirurgische ingreep wordt een klein stukje tumor weggenomen, dat vervolgens in het laboratorium in leven wordt gehouden en in dunne plakjes wordt gesneden. Door die plakjes aan verschillende behandelingen bloot te stellen, kunnen onderzoekers de reacties van het tumorweefsel bestuderen. “Al na 48 uur krijgen we zeer waardevolle informatie over hoe de tumor op verschillende behandelingen reageert”, aldus Suarez-Carmona.
Het model biedt de mogelijkheid om verschillende geneesmiddelencombinaties en behandelingen in ontwikkeling te onderzoeken, zonder de patiënte zelf eraan bloot te stellen. De onderzoekers kunnen rechtstreeks observeren welk effect die interventies op het afgenomen weefsel hebben.
Suarez-Carmona richt zich onder meer op immuuntherapie, die volgens het instituut vooralsnog slechts een beperkt aantal patiënten met eierstokkanker helpt. Haar team wil de interacties tussen kankercellen en hun omgeving bestuderen om beter te begrijpen waarom bepaalde tumoren niet op de behandeling reageren. Dat inzicht kan aanknopingspunten bieden voor nieuwe behandelstrategieën.
Voorspellende waarde
Het instituut benadrukt dat de aanpak voorlopig een onderzoeksmodel blijft. De resultaten kunnen vandaag nog niet worden gebruikt om voor een individuele patiënte de meest geschikte behandeling te kiezen. Daarvoor moet eerst worden aangetoond dat de reactie van het tumorweefsel in het laboratorium de behandelrespons bij de patiënte daadwerkelijk voorspelt.
Als die voorspellende waarde wordt bevestigd, zou het in de toekomst mogelijk kunnen worden om na een biopsie verschillende behandelingen parallel te testen op weefsel van dezelfde tumor. De uitkomsten zouden dan de therapiekeuze kunnen ondersteunen. "Fundamenteel onderzoek lijkt soms ver te staan van de patiënt, maar het zijn vaak de ontdekkingen van vandaag die de behandelingen van morgen worden", besluit Meggy Suarez-Carmona.