Kwetsbare jongeren vinden vaker de weg naar gezondheidszorg
Financieel kwetsbare kinderen en jongeren vinden vaker de weg naar de gezondheidszorg sinds het remgeld voor hen is afgeschaft. Dat blijkt uit een antwoord van minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) op een vraag van Anders-Kamerlid Irina De Knop.
De Knop vraagt wel een "kritische evaluatie" van de maatregel. "Het risico bestaat dat de middelen niet terechtkomen bij gezinnen die ze het meeste nodig hebben", vreest ze.
Sinds 1 oktober 2023 moeten kinderen en jongeren tot en met 24 jaar van wie het gezin recht heeft op een verhoogde tegemoetkoming, geen remgeld meer betalen bij de geconventioneerde huisarts of specialist.
Die maatregel moest vermijden dat -25-jarigen zorg uitstellen omdat ze hun ouders niet met extra kosten willen opzadelen. Minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke trok er 5,5 miljoen euro per jaar voor uit.
Het jaar nadien ging de categorie effectief vaker naar een arts, blijkt uit cijfers van Vandenbroucke. In vergelijking met 2019 nam het aantal consultaties voor jongere patiënten toe met 2,4 procent, terwijl er aantal consultaties bij de algemene groep van mensen met een verhoogde tegemoetkoming in dezelfde periode stabiel bleef.
Dat resultaat "suggereert dat de maatregel zijn doelstelling bereikt, namelijk het stimuleren van tijdige en toegankelijke zorg voor kwetsbare jongeren", concludeert het kabinet-Vandenbroucke.
Stevig prijskaartje
Aan de maatregel hangt wel een stevig prijskaartje, waarschuwt Anders-Kamerlid Irina De Knop. Het door kinderen en jongeren met een verhoogde tegemoetkoming betaalde remgeld, daalde van ruim 4,9 miljoen euro in 2022 naar 1,2 miljoen euro in 2024, een daling met ruim 3,6 miljoen euro.
Bovendien blijkt uit de cijfers van Vandenbroucke dat bijna een kwart van de kinderen en jongeren recht heeft op een verhoogde tegemoetkoming, goed voor meer dan 750.000 van de -25-jarigen.
De Knop vraagt een "kritische evaluatie van de doelgerichtheid en effectiviteit van het gevoerde beleid", zegt ze. Volgens haar "ontbreekt een voldoende verfijnde sociale afbakening", en komen de middelen daardoor mogelijk niet terecht bij de gezinnen die ze het hardst kunnen gebruiken.
